Met je visitekaartje zorg je ervoor dat iemand jou kan bereiken, maar kun je ook ervoor zorgen dat je in iemands herinnering blijft hangen. Zelf spreek ik wekelijks vele mensen en zij zullen op hun beurt net zoveel anderen spreken. Die visitekaartenbak zit vol, dus hoe krijg je dat met je visitekaartje voor elkaar?

Door bijvoorbeeld de productstrategie schematisch op je kaartje te zetten, zoals commercieel directeur Leo Koppelaar van AFAS ERP Software doet. Waar hij ook is, hij legt zijn product aan jou uit met één kaartje. Wil je meer weten, dan vind je aan de andere kant van zijn visitekaartje zijn contactgegevens.

Kleur helpt ook. Als ik Creative Director Carlijn Coljee van SISdesign nodig heb voor een ontwerp van een nieuw logo, dan hoef ik alleen maar naar dat wit-roze visitekaartje te zoeken.

Wil ik businesscoach Pieter Schendstok van You®man spreken, dan zoek ik naar zijn visitekaartje met het zeer grote blauwe-rode letterlogo. Hij geeft trouwens in één zin weer waar hij voor staat: zakelijke passie. Altijd handig als erop staat wat iemand doet.

Zelf heb ik twee visitekaartjes, al is de ene eigenlijk een boekenlegger. Alleen dat ziet niemand… Op mijn boekenlegger vertel ik aan de ene zijde in één zin wat ik doe, de andere zijde bevat mijn logo, diensten en een mooie foto. Door het afwijkende formaat valt het op, maar dit kan een nadeel zijn. Anderen vouwen het toch om het in het bakje of mapje bij de andere visitekaartjes te stoppen… in plaats van in een boek.

Op mijn andere visitekaartje staat een foto van een grote rode brug die iedereen kent, al is het maar van de Amerikaanse tv-serie Full House. Ik sta er trouwens ook duidelijk op, maar de brug is het belangrijkste. Dat is de landmark. Het levert me lovende reacties op: ‘Oh, wat leuk! Dat is toch die brug in Amerika?’ en ‘Goh, ben je in San Francisco geweest?’. Maar de mooiste reactie kwam van een Rotterdamse: ‘Wat leuk! De Erasmusbrug!’

Dat het de Golden Gate Bridge is, heb ik maar in het midden gelaten. Dat doet er niet toe. Evenmin als mijn naam. Die vergeten ze toch wel met zoveel contacten. Waar het om draait is dat als ze een tekstschrijver zoeken ze zich ‘die jongen voor die grote rode brug’ herinneren. Mij vinden ze wel.

PS: hoe en wanneer je jouw visitekaartje aan anderen geeft, is ook niet onbelangrijk.